TEBLİĞ CEMAATİ


(Teblîg-i cemâ’at) adı ile islâm memleketlerini dolaşıp, müslimânlara va’z ve nasîhat eden kimseler görülüyor. Bunlar, Hindistândan, Pâkistândan üçer beşer kişilik kâfileler hâlinde çıkarak dünyânın her yerine gidiyor. İslâmiyyeti yaymağa çalışıyoruz diyorlar. Eshâb-ı kirâmın yolunda olduklarını söylüyorlar. Hanefî mezhebinde olduğunu, ibni Teymiyyeyi çok beğendiğini söyliyenleri de var. Fâideli ve doğru konuşuyorlar ise de, islâm âlimlerinin ismlerini ve sözlerini ağızlarına almamaları ve Ehl-i sünnet bilgilerinden bir kısmını ört-bas eder görünmeleri şübhe ve üzüntü uyandırdığından, Hindistânda ve Pâkistândaki ba’zı din adamları bunların sapık olduklarını yazmakdadırlar.

Kendilerine (Cemâ’atüt-teblîg) diyorlar. Merkezleri Delhîdedir. [Pâkistânın Karaşi ve Lahor şehrlerinde de büyük şu’beleri vardır.] Her gitdikleri yerde nemâz kılmak üzerinde çok duruyorlar. Fâideli ve lüzûmlu din bilgileri söylüyorlar. Bu çalışmalarına Urdu lisânında (Kest) diyorlar. Bunların teşkilâtını kuran, Mevlânâ Muhammed İlyâs isminde bir Hindli olduğunu söylüyorlar. Bu adam hicretin 1303 ve mîlâdın 1886 senesinde Kandla şehrinde doğmuşdur. Reşîd Ahmed Kenkühînin talebesi idi. Onun yanında on sene kaldığı (Mevlânâ İlyâs uranki dînî da’vet) kitâbının 43 ve 49 ncu sahîfelerinde bildirilmekdedir. Bu kitâbı İlyâsın yakın talebesinden biri yazmışdır. Reşîd Ahmed 1323 [m. 1905] de ölünce, Halîl Ahmed Sehârenpûrîden okudu. Halîl Ahmed 1346 [m. 1928] de Medîne-i münevverede öldü. Urdu lisânında yazdığı kitâbda İblîsin, Resûlullahdan “sallallahü aleyhi ve sellem” dahâ âlim olduğunu bildiriyor. Reşîd Ahmed, (Berâhîn-i kâtı’a) kitâbında, ellibirinci sahîfesinde, Halîl Ahmedin bu kitâbı için, mubârek bir kitâbdır diyor ve (Beyt-i ayn-ı islâm) denilen yerde saklıyor. Reşîd Ahmed, hâcı İmdâd-ullah-ı Medenînin halîfesi idi. Hâcı İmdâdullah, 1317 [m. 1899] da Mekkede öldü. Reşîd Ahmed, önce İsmâ’îl-i Dehlevîden okudu. Bu İsmâ’îl, Abdülvehhab oğlunun (Kitâb-üt-tevhîd)ini urdu diline terceme ederek, (Takviyet-ül-îmân) ismini vermişdir. Otuzsekizinci sahîfesinde, (Resûlullah “sallallahü aleyhi ve sellem” öldü, çürüdü. Toprak oldu. Resûlullahın “sallallahü aleyhi ve sellem” kıyâmetde şefâ’at edeceğine inanan kafir olur, müşrik olur) diyor. İlyâsın bir hocası da, Eşref Alî Tehânevîdir. Bu da Çeştiyye tarîkatinden hâcı İmdâd-ullahın halîfelerindendir. Urdu dili ile yazdığı (Behiştî Zîver) adındaki kitâbında, birinci kısmında Resûlullahın “sallallahü aleyhi ve sellem” yüksek derecesini çocuk, deli ve hayvanlar derekesine düşüren çok çirkin şeyler yazmakdadır. İlyâsın üç hocası da, kitâblarındaki böyle yazıları ile müslimânları hayrete düşürmüşlerdir. İlyâs, bunları övmekde, büyültmekde ve aşırı saygı göstermekdedir. Onlar için, zemânın evliyâsı, kutbları demekdedir. (Melfûzât-ı hazret-i mevlânâ İlyâs rahmetullahi aleyh) ismindeki kitâbın yüzondördüncü sahîfesi bu medhiyyelerle doludur. Şeyhi Reşîd Ahmed için, eğer onu görmeseydim kalbim itmînâna kavuşmıyacakdı. Gece uyanınca, onun yatak odasına gider, onun yüzüne bakar, gelir uyurdum. Onun sevgisi, damarlarımdaki kan gibi her yerime işlemişdir demekdedir. Bu sözleri (Mevlânâ İlyâs urankî) kitâbının 44. cü ve 49. cu sâhifelerinde yazılıdır. (Mücâdele sûresi)nin son âyetinde meâlen, (Allahü teâlâya ve Kıyâmet gününe îmân edenler, Allaha ve Resûlüne uymıyanları [ya’nî kâfirleri] sevmezler. Babaları, oğulları, kardeşleri, akrabâları olsalar da, kâfirleri sevmiyenlerin kalblerini Allahü teâlâ îmânla doldurur) buyuruldu. Teblîg-i cemâ’atcıların hepsi, İlyâsı ve hocalarını çok büyültüyorlar, çok övüyorlar. İsmlerini söyleyince ve işitince “rahmetullahi aleyh” diyorlar. Yukarıda bildirdiğimiz kitâblarını her yere yayıyorlar.

Ehl-i sünnet âlimleri, Teblîg-i cemâ’atcıları red etmek, sapık olduklarını ortaya koymak için çok kitâb yazdılar. Onlar, bu kitâblara hiç cevâb veremedi. Abdül’Alîm Sıddîkî, İlyâsın ve hocalarının islâmiyyeti içerden yıkmakda olduklarını yazmakdadır. (El-müstened) ve (El-mütenebbî-ül-Kadyânî) ve (El-üstâz-ül-Mevdûdî) ve (Ed-devlet-ül-Mekkiyye) ve (Hediyyet-ül mehdiyyîn) kitâbının sonunda da uzun yazılıdır. Bu beş kitâb arabîdir. 1395 [m. 1975] senesinde İstanbulda Hakîkat Kitâbevi tarafından ofset yolu ile tekrâr basdırılmışdırlar.

İlyâs 1363 [m. 1944] de öldü. Yerine oğlu Muhammed Yûsüf geçdi. Yûsüf, 1335 [m. 1917] de Delhîde tevellüd ve 1394 de Lahorda vefât etdi. Delhîde defn edildi. (Hayât-üs-Sahâbe) ismindeki üç cild kitâbı 1395 [m. 1975] de türkçeye terceme ve neşr edilmişdir. Bu kitâbında Eshâb-ı kirâmı çok övmüş olduğundan, okuyanların takdîrlerini çekmekdedir. Fekat, (âyinesi işidir kişinin, lâfa bakılmaz) sözü meşhûrdur. Eshâb-ı kirâmın üstünlüklerine inanan ve onları seven kimsenin, onların yolunda bulunması lâzımdır. Onların yolu, Ehl-i sünnet âlimlerinin gösterdikleri yoldur. Eshâb-ı kirâmı sevmenin alâmeti, (Ehl-i sünnet)in dört mezhebinden birinin (Fıkh kitâbları)nı öğrenmek ve bu bilgilerin yayılmasına çalışmak ve bunlara uygun yaşamakdır. Muhammed Yûsüfün yerine Hindistânda Sehârenpur şehrindeki Mezâhir-i ulûm medresesinde hadîs muallimi olan şeyh İn’âm-ül-Hasen geçdi. Hindistânda Lucknow şehrinde 1310 [m. 1891] de kurulmuş olan (Nedvet-ül-ulemâ)nın emîri [reîsi] olan Ebül-Hasen Alî Nedvî, 1395 [m. 1975] de Lucknowda basılmış (Ed-da’vet-ül islâmiyye) kitâbında, imâm-ı Rabbânî Ahmed Serhendîyi ve hizmetlerini övdükden sonra, 1246 da öldürülmüş olan İsmâ’îl-i Dehlevîyi ve 1320 de ölen Nezir Hüseyn Dehlevîyi ve hâcı İmdâd-ullahın halîfelerinden Muhammed Kâsım Nanawtavî tarafından 1288 [m. 1871] de kurulmuş olan Diyobend medresesini ve 1362 de ölen Eşref Alî Tehânevîyi ve teblig-i cemâ’ati ve kurucusu Muhammed İlyâsı çok medh ve senâ etmekdedir. Muhammed Kâsım Nanawtavî 1317 [m. 1899] da öldü. İsmâ’îl-i Dehlevînin (Takviyet-ül-îmân) kitâbının 1396 [m. 1976] senesinde Pâkistânda basılmış olan (Takvîm-ül-beyân) adındaki fârisî tercemesini okuduk. İsmâ’îlin câhil olduğu kadar ahmak da olduğunu öğrendik. Hakkı bâtıla karışdırarak kötülemeğe uğraşan bir mezhebsiz olduğunu iyi anladık. Allahü teâlâ, müslimânları böyle sapık yazıları okumakdan, bunlara aldanarak, sonsuz felâkete sürüklenmekden muhâfaza buyursun! Âmîn.

Hindistânın cenûbunda bulunan Kerala eyâletinin Malappuram şehrinde, Samasta denilen (Cem’ıyyet-ül-ülemâ)nın neşr etdiği aylık (El-muallim) mecmû’asının 1399 [m. 1979] Şevval ayı, dokuzuncu ve dahâ sonraki birkaç sayılarında, Ehl-i sünnet âlimlerinden Mevlevî Ebû Ahmed, (Cemâ’at üt-teblîga)daki şübhenin keşfi başlığı altında diyor ki: Hindistânın şimâl kısmlarında, çeşidli fırkalar ortaya çıkmış, dîni tecdîd edeceklerini, her yere yayacaklarını söylüyorlar. Çok kimse, bunların yaldızlı sözlerine bakarak, kendilerinin ve kurucularının i’tikâdlarını incelemeksizin onlara tâbi’ oluyorlar. İçyüzleri ortaya çıkınca, tekrâr ayrılanları, onların yalanlarını, hiylelerini anlatanları çok oluyor. Târîhe bakılırsa, böyle sapık kimseler çok görülür. Bunlar nefslerine, bozuk düşüncelerine kapılmış zevallılardır. İslâmiyyetin delîllerine istedikleri gibi yanlış ma’nâlar veriyorlar. İbni Teymiyyenin ve Abdülvehhâb oğlu Muhammed Necdînin çürük ilkelerine kayıyorlar. Din bilgilerinden haberi olmıyanlar, bunları doğru yolda sanıyor. Dîne hizmet etdiklerine inanıyorlar. Bu sapık fırkalardan biri mevlânâ İlyâsın ortaya atdığı yoldur. Kendilerine (Cemâ’at-üt-teblîgiyye) diyorlar. Dünyâyı dolaşıyorlar. İbâdetleri ile, câzibeli sözleri ile ve giyinişleri ile dînine bağlı, sâlih kimseler olarak görünüyorlar. İnanışlarını, tutdukları yolu hiç bildirmiyorlar. Tohumlarını Kerala topraklarına da saçmağa başladılar. (Samasta Kerala) âlimleri, bunların kitâblarını, inanışlarını, ortaya çıkışlarını, kurucularının hayâtını, yolunu ortaya koyarak, kendileri ile cihâda başladılar. Bunları inceliyenler, hiylelerini, bid’at ehli olduklarını anlıyorlar. Bunların Ehl-i sünnet ve cemâ’atin hak yolundan sapmış, bid’at ve dalâlet yolunda olduklarına fetvâ verdiler. Hindistânın şimâlindeki ve cenûbundaki ve Seylan adasındaki Ehl-i sünnet âlimlerinin “rahmetullahi teâlâ aleyhim ecma’în” bu fetvâları icmâ’ hâlini aldı. Biz de, Allahü teâlânın tevfîki ile ve selef-i sâlihînin izlerine sarılarak, bozuk inanışlarını ve sapık yollarını aşağıda bildireceğiz.

(Cemâ’at-üt-teblîgıyye) sapık yolunun kurucusu, İsmâ’îl oğlu Muhammed İlyâsdır. 1303 [m. 1886] senesinde doğmuş, 1363 [m. 1944] de ölmüşdür. Önceleri (Mezâhir-ül-ulûm) medresesinde ders verdi. Bu işde muvaffak olamayınca, şeyhlik yapmağa başladı. Câhil halka muska ve düâlar yaparak geçimini sağladı. Bu arada (Teblîg) tarîkatini kurdu. Medâris şehrindeki (Külliyyet-i kaid-i millet) medresesi amîdi [reîsi] Cemâl Muhammed sâhib, Cenderke gazetesinin 24 Temmuz 1976 nüshasında, bu tarîkat hakkında uzun bilgi vermekdedir.

Delhîde bulunan (Cemâ’at-üt-teblîgiyye) reîsi ve arkadaşı Muhammed İdris Ensârî, Delhîde Cemâl matba’asında basılmış olan (Teblîg-i Düstûrül’amel) risâlesinde, bu tarîkatin kuruluş sebebini şöyle bildiriyorlar: (İyi düşünülür ve târîh incelenirse, dört temel üsûl ile insanlar huzûra ve se’âdete kavuşdurulamamışdır. Bu da, Âl-i İmrân sûresinin 139. cu âyeti olan (Siz onlardan şerefli, yükseksiniz. Çünki îmânınız var)dan anlaşılmakdadır. Birincisi, islâm dîninin maksadı, bâtıl nizâmını, ya’nî sapık inanışları ve huyları değişdirmekdir. İkincisi, bunları değişdirmek, ancak Peygamberlerin “aleyhimüssalâtü vesselâm” seçdikleri yol ile olur. Üçüncüsü, müslimânların, gerek birer birer, gerekse toplu olarak bugüne kadar yapdıkları çalışmalar, bu maksad için değildi ve Peygamberlerin yolunda olmadılar. Dördüncüsü, bunun için sâlih olan bir cemâ’at, ya’nî (Cemâ’at-i islâmiyye) kurmak ve bunun, islâmın gösterdiği yolda çalışması lâzımdır. İşte bu işi, Allahın sâlih kullarından Muhammed İlyâs yapdı. İslâm yolunda çalışmak istiyenleri toplayarak, (Cemâ’at-üt-teblîgiyye) denilen yeni bir topluluk meydâna getirdi) diyorlar.

Şu laflara bakınız! Ümmet-i Muhammediyyenin bindörtyüz seneden beri, gerek birer birer, gerekse toplu olarak yapdıkları çalışmalar, Peygamberlerin “aleyhimüssalâtü vesselâm” yolu değilmiş ve insanlar arasına yayılmış olan bâtıl inanışları değişdirmek için değilmiş. Bunun için, yeni bir cemâ’at kurmak lâzım olmuş. Bunu Cemâ’at-i teblîgiyyenin emîri bildiriyor! Ümmet-i Muhammediyyeyi parçalamak, Ehl-i sünnetin dışında yeni sapık bir çığır açmak istiyenler, hep böyle söyliyerek ortaya çıkdılar. Ümmet-i islâmiyyenin hepsi, doğru yoldan ayrıldı, hidâyet yolundan sapdılar diyerek, yeni bir tarîkat kurdular. Uydurdukları, bozuk, kötü ilkeleri, böylece ortaya koydular.

Yine bunun gibi son zemânlarda Ebül-a’lâ Mevdûdî ismindeki kimse Pâkistânda, (Cemâ’at-i islâmî) denilen bir teşkîlât kurdu. Bunu kurmasının sebebini urdu dilinde çıkardığı (Min Müslimân ur mevcûdühû siyâsî) risâlesinin onbeşinci sahîfesinde, şöyle anlatıyor: (Çok araşdırmış, incelemiş. Bugünkü islâm halkasını boynundan çıkarmağa karar vermiş. Eğer böyle yapmasaymış, o da ilhâd ve dehriyye denilen dinsizlerin yolunda kalırmış. Ecdâdından, dedelerinden gelen din, ilhâd ve dehrîlik imiş. Bunun için, kelime-i tevhîdin ma’nâsına tam uygun olarak yeni bir din ortaya koymuş. Bulunduğu zemânın ilk hakîkî müslimânı kendisi imiş. Müslimân olsun, olmasın, herkesi bu yeni dîne çağırıyormuş).

Muhammed İlyâs da böyle söylüyor. Bu ümmet-i Muhammediyyenin, asrlardan beri yapdıkları herşey Peygamberlerin yoluna uygun değilmiş. Muhammed Manzûr-i Nu’mânî, İlyâsın (Ümmet-i Muhammediyyenin şimdi yapdıkları ibâdetler, hep rüsûm ve âdetlerdir. Din öğretenler, din idârecileri, rüsûm ve âdetlere bağlı kalmışlardır) dediğini (Melfûzât) risâlesinin onikinci sahîfesinde bildirmekdedir. (Teblîg-i cemâ’at) önderlerinden Muhammed Hasen hân, (Miftâh-ut-teblîg) önsözünde diyor ki, (Zemânımızda din işleri başı boş kaldığı için, çok kimse şirk, küfr ve ilhâd akıntısına kapılmışdır. Allahü teâlâ insanların bu hâline acıyıp, mu’cize olarak, müslimânları gafletden uyandırmak ve onlara din rûhunu aşılamak için Şeyh Muhammed İlyâsı gönderdi. Bu mücâhid, Delhî şehrinin cenûbundaki Mivat kasabasında, zemânın şartları izn verdiği kadar, insanları uyandırmağa çalışdı) diyor. Bütün ümmet küfrde, dalâletde olunca, İlyâs doğru yolu acabâ nereden buldu denirse, buna cevâb vermeleri kolay olmıyacakdır sanırız.

Yukarıda bildirilenlerden anlaşılıyor ki, (Teblîg-i cemâ’at) fırkası, diğer eşkiyâ arkadaşlarının söyledikleri gibi, (Bu ümmet-i Muhammediyye dalâlete düşdü. Doğru yoldan ayrıldı) diyorlar. Bu sözleri, Peygamberimizin “sallallahü aleyhi ve sellem” bildirdiğine taban tabana zıddır. Çünki Tirmüzînin bildirdiği hadîs-i şerîfde, (Ümmetim, dalâlet üzerinde birleşmez) buyurdu. Bu hadîs-i şerîf müctehidlerin ya’nî islâm âlimlerinin sözbirliği yapdıkları bilgilerin hep doğru olacağını kesin olarak bildirmekdedir. Yalnız âlimler değil, aklı başında olan herkes, böyle olduğunu hemen anlar.

Şimdi, bu (Cemâ’at-üt-teblîgiyye) fırkasının nasıl teessüs etdiğini bildirelim: Hindistânın meşhûr din ve târîh adamlarından Ebül-Hasen Alî Nedvî, Cemâ’at-üt-teblîgiyyenin kurucusu İlyâsın sözlerini şöyle bildiriyor: 1345 [m. 1926] senesinde, Medîne-i münevverede iken, bu işe başladım. (Bu hareketi, senin elinde gerçekleşdireceğiz) diye rü’yâda müjdelendim. Bunlar, (Muhammed İlyâsın dîne da’veti) kitâbının yetmişyedinci sahîfesinde urdu dili ile yazılıdır. Bir sahîfe sonra da, Medîneden Hindistâna döndükden sonra, insanları dîne da’vet etmeğe başladı. Bu iki satır yazıdan anlaşılıyor ki, bu da’vet Allahü teâlânın emri ile başlamış ve Allah tarafından kendisine rü’yâda müjdelenmiş. Bu yolun iç yüzü, (İlyâsın melfûzâtı) kitâbında geniş açıklanmakdadır. Bu kitâbda, talebesinden, Muhammed Manzûr Nu’mânî, arkadaşlarına, hocasının şu müjdesini vermekdedir: (Rü’yâ, Peygamberliğin kırkaltı parçasından biridir. Riyâzetler çekmekle, mücâhedeler yapmakla hâsıl olmıyan terakkîler, ba’zı seçilmişlere rü’yâda hâsıl olmakdadır. Bunlara rü’yâda hâsıl olan bilgiler, Peygamberliğin parçalarıdır. Bunlarla terakkî hâsıl olmaz mı? İlm ma’rifeti artdırır. Ma’rifet de, insanı Allaha yaklaşdırır. Bunun için, Allahü teâlâ, (Yâ Rabbî ilmimi artdır) demeği emr etdi. Rü’yâda insana sahîh ilmler verilir. Bundan dolayı, bu emîrinizin çok uyuması için düâ ediniz! A’sâbım bozularak, uykum azaldığı zemânlar, uykumu artdırmak için tabîbe mürâceat ediyor, verdiği ilâcları kullanıyorum. Bu teblîg ile da’vet etmek yolu bana rü’yâda gösterildi. (Siz ümmetlerin en iyisi oldunuz. İnsanların iyiliği için yaratıldınız. İyilik yapılmasını emr eder, kötülükden nehy edersiniz) meâlindeki âyetin tefsîri bana rü’yâda bildirildi. Ben, Peygamberler gibi, insanları da’vet için yaratıldım. Âyetdeki (yaratıldınız) sözü, bu da’vetin yalnız bir yerde yapılması ile, bir şehrde kalmakla temâm olmıyacağını, bulunduğu yerden çıkarak, şehrleri, evleri dolaşmak lâzım olduğunu gösteriyor). Bunlar, kitâbın ellinci sahîfesinde yazılıdır. Şu sözlere bakınız! Kur’ân-ı kerîm rü’yâda tefsîr ediliyor. Rü’yâda kendisine sahîh ilmler verildiğini, bunların mücâhede ve riyâzet ile elde edilemiyeceğini iddiâ etmekdedir. Âyet-i kerîmedeki (Uhricet) kelimesinden, hiçbir müfessirin bildirmediği yeni bir ma’nâ çıkarmakdadır. Talebesinden, kendisinin çok uyuması için çalışmalarını istemekde ve yazısından anlaşılacak dahâ nice şeyler bildirmekdedir. Bunlar, Kur’ânı kendi re’yi, görüşü ile tefsîr etmek değil midir? Peygamberimiz “sallallahü aleyhi ve sellem” (Kur’ânı kendi re’yi ile tefsîr edenin yeri Cehennem ateşi olsun!) hadîs-i şerîfi ile, müslimânları böyle tefsîr etmekden men’ etmekde, korkutmakdadır. Bu hadîs-i şerîfi Tirmüzî bildiriyor. Sağını solundan ayıramıyan, farzı sünneti tanıyamıyan kimselerin teblîg için seyâhate çıkmaları, hep bu rü’yâdaki tefsîrden ileri gelmekdedir. İslâmiyyet, şarkdan garba kadar her yere yayıldıkdan sonra, bunların emr-i ma’rûfu temâmlamak için, ev ev dolaşmaları da, hep rü’yâda emr olunmuşdur. Allâme ibni Cerîr Taberî ve Selef-i sâlihînden birçok müfessirler, bu âyet-i kerîmeyi tefsîr etmişler ve allâme imâm-ı Süyûtî “rahmetullahi teâlâ aleyh” bunları (Dürr-ül-mensûr) kitâbında bildirmişdir. Bu kitâbın ikinci cüz altmışdördüncü sahîfesinde buyuruyor ki, Abd ibni Hamîd ve İbni Cerîr ve İbn-ül-Münzir, imâm-ı Mücâhidden alarak, (Siz hayrlı ümmetsiniz. İnsanların iyiliği için yaratıldınız) meâlinde olan âyetdeki insan, arabdan başkalarıdır. Hayrlı ümmet de arabdır. Görülüyor ki, tefsîr âlimlerinin hiçbiri bu âyete İlyâs gibi ma’nâ vermemişdir. Demek ki, onun teblîg hareketi, Kur’ân-ı kerîme ve hadîs-i şerîflere ve Selef-i sâlihînin yoluna uygun değildir. Uykuda, rü’yâda yapılan bir tefsîre dayanmakdadır. Bu ise, dinde ibtidâ’dir. Bid’at çıkarmakdır. Peygamberimiz “sallallahü aleyhi ve sellem”, (Bu dînimizde dinde bulunmıyan birşey meydâna çıkınca red ediniz!) buyurdu. Bu hadîs-i şerîf (Buhârî) ve (Müslim)de yazılıdır.

[Nablüsî de “rahmetullahi teâlâ aleyh”, (Hadîka)nın 128. ci sahîfesinde geniş açıklamakdadır. Yüzaltmışsekizinci sahîfesinde diyor ki, (Uyurken görülen rü’yâlar, rûhânî ilhâmlar gibi, ahkâm-ı islâmiyyeyi bildiren sebeblerden değildirler). Yüzyetmişinci sahîfesinde diyor ki, (Allahü teâlânın, hiç kitâb okumamış birinin kalbini açması, ma’rifetlerle, hakîkatlerle doldurması câizdir. Kur’ân-ı kerîm, hadîs-i şerîf işitince, bunların tefsîrlerini yaparak âlimleri hayretde bırakır. Fekat, bu zât iktidâya sâlih olmaz. Velîdir. Fekat imâm ve mürşid değildir. İslâm âlimi olmak için, Kur’ân-ı kerîmin ve hadîs-i şerîflerin ahkâmına vâkıf olmak lâzımdır). Yüzseksenyedinci sahîfesinde diyor ki, (Dînin unutulması, ya’nî islâmiyyetin âdet hâline gelmesi, ya’nî islâmiyyete değil, akla ve kendi görüşüne uyulması, dört şeyden ileri gelmekdedir: Birincisi, öğrendiklerini yapmamak. İkincisi, bilmeden yapmak. Ya’nî, Allahü teâlânın emrlerini öğrenmeyip, kendi aklına, görüşüne uymak ve herkesin de böyle olması için çalışmak. Bunların doğru ve fâideli olduklarına inanıp, bunları beğenmiyenlere düşman olmak. Üçüncüsü, yapacağı şeylerin ahkâmını önceden öğrenmemek. Dördüncüsü, insanların din bilgilerini öğrenmelerine mâni’ olmak. Öğrenmek ve gençlere öğretmek istiyenlere, gerici, çağ dışı diye iftirâ etmek.

Tesavvuf büyükleri, Velîler, mürşidler “kaddesallahü teâlâ esrârehüm”, hep islâmiyyete uymuşlardır. Yüksek derecelere böyle kavuşmuşlardır. İslâmiyyete uymak, islâmiyyetin dört delîline uymak demekdir. Bu dört delîl, Kur’ân-ı kerîm ve Sünnet ve İcmâ’ı ümmet ve Kıyâs-ı fükahâdır. Bu dört kaynakdan başka şeylere tâbi’ olanlar Cehennem azâbına gideceklerdir. Bunlar, se’âdet-i ebediyye yolunu kesiciler, bâtılı hak şeklinde gösteren yalancılardır.) (Hadîka) kitâbının birinci cildi hakîkat Kitâbevi tarafından basdırılmışdır.]

İbni Hacer-i Askalânî “rahmetullahi teâlâ aleyh”, (Peygamberlerden “aleyhimüssalevâtü vetteslîmât” başkasının rü’yâsı, islâmiyyetin hükmlerini bildirmez. İslâmiyyetin hükmleri, vahy ile ve ictihâd ile anlaşılır) dedi. O hâlde, rü’yâ ile âyet-i kerîme nasıl tefsîr olunabilir? İnsanlara, rü’yâ ile nasıl hükm edilebilir? Rü’yâya uyarak, bunlar dünyânın heryerine nasıl gönderilebilir? Böyle yapmakla, ahkâm-ı islâmiyye değişdirilmiş olmuyor mu?

Allahü teâlâ, Kur’ân-ı kerîmi, insanlara beyân edilmesi, anlatılması için gönderdiğini bildiriyor. Cemâ’at-üt-teblîgiyyenin reîsi ise, kendisine Kur’ânın rü’yâda tefsîr edildiğini söyliyor. Buna göre ve bu görüşde olan Ebül’alâ Mevdûdînin (Tenbîhât)ında iddiâ etdiğine göre, Kur’ân-ı kerîmin, bilinen tefsîr kitâbları ile açıklanması, lüzûmsuz olmakda, rü’yâda gösterilenleri anlıyacak kadar, arabî lügat kitâbları kifâyet etmekdedir. Dinde reformcu olan bu iki kişi, her bid’at sâhibi gibi, hem Kur’ân-ı kerîme kendi görüşlerine göre ma’nâ veriyorlar, hem de, Kitâb ve sünnet yolunda olduklarını söyliyorlar. Bu ise açık bir yalancılıkdır.

(Düstûr-ül-amel) dedikleri, beyânlarında diyor ki, (Teblîg-i cemâ’atcıların maksadları, akîdeleri üçdür:

1 — İ’lâ-i kelimetüllah,

2 — İslâmiyyeti yaymak,

3 — Bu akîdede olanları birleşdirmek. Mezhebde, ahlâkda ve eğitimde islâhât yapmak.) Bunların akîdelerini, inançlarını iyi anlamak için, kitâblarını incelemek lâzımdır. İnançlarının birkaçını bildirelim:

Teblîgcilerin emîrleri olan Muhammed İlyâsın (Gâyemiz, Resûlullahın “sallallahü aleyhi ve sellem”, Eshâbına bildirdiklerini öğretmekdir. Her memleketi dolaşarak, nemâzı anlatmak ve nasîhat vermemiz, bu hareketimizin başlangıcıdır, [Melfûzât s. 31]) sözünden anlaşılıyor ki, bunlar Resûlullahın “sallallahü aleyhi ve sellem” bildirdiklerini, kendi anladıklarına, mesleklerine göre anlatmakdadırlar. Arkadaşlarından Zahîr Hasena diyor ki, (Bizim yolumuzu, yalnız nemâz kılmağı öğretmek zan ediyorlar. Allaha yemîn ederim ki, hareketimiz nemâzı bildirmek değildir. Yeni bir kavm yetişdiriyoruz) [Dînî da’vet s. 205]. Bu sözü, maksadını açıkca ortaya koymakdadır. İlyâsa tâbi’ olanların, biz herkesin nemâz kılması için çalışıyoruz demelerinin doğru olmadığı açıkca anlaşılmakdadır. Böyle davranmaları, herkesi aralarına alabilmek için bir başlangıç, bir tuzak olmakdadır. Nitekim, (Mekâtîb)in 66. cı sahîfesinde, (Bu fakîre göre, Teblîgimiz, islâmiyyete, tarîkate ve hakîkate şâmildir). Bu söz, İlyâsın, bir rü’yâsı üzerine kurulmuş olan bu cemâ’atin, yeni bir islâmiyyeti ve tarîkati câmi’ olduğunu gösteriyor. Çünki, din demek bu üç esâs demekdir. İslâm ismi altında maskelenen yeni bir din, rü’yâ üzerine kurulmuş bir din getirmekdedirler. Yukarıdaki sözlerinin, bid’at ve dalâlet olduğu meydândadır.

İlyâsın tâbi’lerinden Muhammed İdrîs Ensârî diyor ki, (Bu cemâ’atin akîdesi, Lâ ilâhe illallah Muhammedün Resûlullahdır) [Düstûr s. 4]. Bu akîde, müslimânlığın temel akîdesidir. Fekat, bunu müslimân olmadıkları sözbirliği ile bildirilmiş olan Kâdıyânîler [ya’nî Ahmedîler] ve Behâîler de söylemekdedir. Bunlar da, böyle söyliyerek, yeni bir bid’at fırkası meydâna getirdiler. (Bir işi, bir ibâdeti yapmak, birşeyi yasak etmek için, Resûlullahın “sallallahü aleyhi ve sellem” bildirmiş olması lâzımdır. Başka delîl lâzım değildir) dediler. [Düstûr s. 5]. Böylece [Edille-i şer’ıyyeden olan] İcmâ’ ve Kıyâsı inkâr etdiler. Bununla berâber, kendisinin mutlak müctehid olduğunu söylemedi. Çünki söylemiş olsaydı, geçmişini ve bilgisinin derecesini bilenler arasında, buna inanacak kimse olmazdı.

Bir kimsenin bu cemâ’ate dâhil olmasını (Düstûr-ül-amel) şöyle bildirmekdedir: (Kelime-i şehâdet)i söyliyen ve ma’nâsına inanan herkes, bu cemâ’atin a’zâsından olur. Bu cemâ’ate girecek olanın bağlı olduğu fırka, kavm ve bulunduğu memleket ne olursa olsun bir te’sîri yokdur. [S. 5]. Bu yazı gösteriyor ki, müslimân olduğunu söyliyen herkes, ister Kâdıyânî olsun, ister başka bid’at fırkalarının birinde bulunsun, ya’nî hâricî, kaderiyye, mu’tezile, mevdûdiyye ve vehhâbiyye gibi sapıklardan olduğuna bakılmadan, bu fırkaya ortak olabilmekdedir. Ortak olanlar yalnız hadîs-i şerîf ile amel ederler. Selef-i sâlihînin “rahmetullahi teâlâ aleyhim ecma’în” yapdıklarına ve icmâ’a ve kıyâsa kıymet vermezler. Dört mezhebden birine tâbi’ olmazlar. Bununla berâber, islâmiyyete ve tesavvufa ve hakîkate tâbi’ olduklarını söylerler. Bu ise, açık bir dalâlet, şaşkınca bir sapıklıkdır. Teblîg-i cemâ’at denilen bu yol, Cemâ’atül-islâmiyye denilen Ebül’alâ Mevdûdînin sapık fırkasına benzemekdedir.

Kendi emîrlerinin seçilmesinde de diyor ki, (İslâm nizâmında Emîrlik çok mühimdir. Cemâ’at-üt-teblîg içinden seçilen Emîr, islâmiyyetin bildirdiği ulül-emr demekdir. Bunun ma’rûf olan emrlerine her ferdin itâ’at etmesi, Allahın ve Resûlünün emrlerine itâ’at etmek gibi farzdır.) [S. 6] (Emîrin, islâmiyyete uygun olan emrlerine, i’tirâz etmeden itâ’at etmek vâcibdir. Emrlerinin senedlerini, delîllerini araşdırmak câiz değildir. Emrlerini yapmamak, yâhud rızâsına uygun olmıyanı yapmak büyük günâhdır. Allahü teâlânın müâhazesine, azâbına sebeb olur). [S. 7] Görülüyor ki, Emîrlerini Peygamber derecesine yükseltmekdedirler. Sekizinci sahîfesinde diyor ki, (Emîrin, mühim bir emr vereceği zemân, cemâ’atin ileri gelenleri ile müşâvere etmesi, sonra Şûrâ meclisi a’zâları ile müşâvere etmesi, ya’nî bunlara danışması vâcibdir. Reyleri dağılırsa, bunlardan, dilediğini tercîh ederek, bunu emr eder). Görülüyor ki, bunlar yalnız hadîs-i şerîflere ve emîrlerine itâ’at etmekdedirler. Sanki, Kur’ân-ı kerîmde, yalnız emîrlerine itâ’at olunması emr edilmiş, ona itâ’at farz olmuşdur. Ona uymıyandan Allahü teâlâ intikâm alacakdır. Şûrâ üyelerinin ve idârecilerinin söylediklerine uymasa dahî, emîre itâ’at lâzım olmakdadır. Bu şûrâ üyeleri ve idârecileri ve emîrleri, kendilerinden olmakda, ya’nî hangi fırkadan olduğu ve ne kadar ilm sâhibi olduğu ve başka hiçbir şart araşdırılmadan, yalnız Kelime-i şehâdet söylemekle biraraya toplanmış bulunan kimselerdendir. Hâlbuki, Selef-i sâlihîn [ya’nî Ehl-i sünnet âlimleri] Ülül-emr olacak zâtın nasıl olacağını bildirdiler. Allâme Ebüssü’ûd efendi “rahmetullahi teâlâ aleyh” buyuruyor ki, (Ülül-emr, hak yolda olan âmirler ve âdil olan hâkimlerdir. Hulefâ-i râşidîn denilen dört halîfe ve bunların izinde olanlar böyledir.) İmâm-ı Kerhî, (Resûlullah “sallallahü aleyhi ve sellem” zemânında ve dahâ sonra olan âmirlerdir. Hâkimler, askerî âmirler böyledir) dedi. Ba’zılarına göre ise, Ülül-emr, islâm âlimleri demekdir. Teblîg-i cemâ’atçıların kendi aralarında seçdikleri emîrlerin böyle olmadıkları meydândadır. Bu emîrlerine itâ’at etmenin vâcib olduğunu, itâ’at etmiyenin büyük günâh işlemiş olacağını söylemeleri de, hiçbir temele dayanmamakdadır.

Resûlullah “sallallahü aleyhi ve sellem” ümmetinin başına gelecekleri bildirirken, (Benî İsrâil yetmişiki millete ayrıldı. Ümmetim de, yetmişüç fırkaya ayrılacakdır. Bunlardan yalnız bir fırka kurtulacak, diğerlerinin hepsi Cehenneme gidecekdir) buyurdu. Eshâb-ı kirâm, bunu işitince, (O hangisidir, yâ Resûlallah) dediler. (Benim ve Eshâbımın yolunda olanlardır) buyurdu. Bu hadîs-i şerîfi, Tirmüzî yazıyor ve Abdüllah bin Ömerin haber verdiğini bildiriyor. İmâm-ı Ahmedin ve Ebû Dâvüdün yazdıklarına ve hazret-i Mu’âviyeden haber aldıklarına göre de, (Bunlardan yetmişikisi Cehennemde, geri kalan biri Cennetdedir. Bu da, bir cemâ’atdir) buyurdu. Bu hadîs-i şerîf (Mişkât) kitâbının (İ’tisâm) bâbında da yazılıdır. Ey müslimânlar! Bu hadîs-i şerîfde bildirilen tek kurtuluş fırkasını ve bunların Cennete girmeğe sebeb olan i’tikâdlarını arayıp bulmalıyız ve bunların i’tikâdına uymıyan sapık fırkalardan sakınmalıyız! Bu sûretle Cehennemin ateşinden, alevlerinden kurtulmağa çalışmalıyız! Gavs-ul-a’zam Abdülkâdir-i Geylânî hazretleri, ikinci hadîsde bildirilen (Cemâ’at)i ve birinci hadîs-i şerîfi şöyle açıklamakdadır: (Mü’minin Sünnete ve Cemâ’ate tâbi’ olması lâzımdır: Sünnet Resûlullahın gösterdiği yoldur. Cemâ’at da, (Hulefâ-i râşidîn) denilen dört halîfe zemânlarındaki Eshâb-ı kirâmın sözbirliği yapdığı şeylerdir. Müslimânın, bid’at sâhiblerinin çoğalmalarına mâni’ olması, onlara yaklaşmaması, selâm vermemesi lâzımdır. Mezheb imâmı Ahmed bin Hanbel, bid’at sâhibine selâm veren, onu sevmiş demekdir buyurdu. Çünki, hadîs-i şerîfde, (Selâm vermeği yaygın hâle getiriniz! Böylece sevişiniz) buyuruldu). Bunlar (Gunyet-üt-tâlibin) kitâbının 90. cı sahîfesinde yazılıdır. Muhakkiklerin sonuncusu olan büyük âlim Ahmed ibni Hacer-ül-Heytemî “rahmetullahi teâlâ aleyh” de, (Savâık-ul-muhrika) kitâbının 149. cu sahîfesinde, bunları geniş bildirmekde, bu arada, (Ehl-i sünnet i’tikâdından ayrılanlara (Mübtedi’) denir. Bunlar, birinci asrda ortaya çıkmağa başladılar) demekdedir.

İbni Hacer-i Heytemî “rahmetullahi teâlâ aleyh”, (Feth-ul-cevâd) kitâbında diyor ki, (Mübtedi’, Ehl-i sünnetin sözbirliği ile bildirmiş olduğu i’tikâda uymıyan kimsedir. Bu sözbirliğini Ebül’Hasen Eş’arî ve Ebû Mansûr Ma’türîdî “rahmetullahi teâlâ aleyhimâ” ile bunların yolunda olan âlimler bildirdiler). (Fetâvâyı hadîsiyye) kitâbının 205. ci sahîfesinde diyor ki, (Bid’at sâhibi demek, inanışları Ehl-i sünnet inanışından ayrı olan kimse demekdir. Ehl-i sünnet inanışı, Ebül’Hasen Eş’arî ve Ebû Mansûr Ma’türîdînin ve bunlara tâbi’ olanların inanışıdır. İslâmiyyetin beğenmediği birşeyi meydâna çıkaran herkes bid’at sâhibi olur). Şâfi’î âlimlerinden Ahmed Şihâbüddîn Kalyûbî Mısrî (Kenz-ür-râgıbîn) hâşiyesinin dördüncü cildinde diyor ki, (Ebül-Hasen Eş’ârînin ve Ebû Mansûr Ma’türîdînin bildirdiklerinden ayrılan kimse (Sünnî) değildir. Bu iki imâm Resûlullahın “sallallahü teâlâ aleyhi ve sellem” ve Eshâbının yolundadırlar).

Yukarda yazılanlardan anlaşılıyor ki, bu ümmet yetmişüç millete ayrılacak, bunlardan yalnız birisi Cehennemden kurtulacakdır. Her mü’minin bu bir fırkayı arayıp bulması ve bunlara tâbi’ olması vâcibdir. Bunlar, Ebül-Hasen Eş’arî ve Ebû Mansûr Mâ’türîdînin yolunda olanlardır. Zemânımızda ortaya çıkıp yeni bir islâm fırkası kuranın, yalnız (Lâ ilâhe illallah Muhammedün Resûlullah) demekle kalıp, Ehl-i sünnet velcemâ’at i’tikâdında olmaması nasıl doğru olabilir? (Cemâ’at-üt-teblîgiyye) isminde yeni türeyen bu fırkanın sözleri ve yazıları gösteriyor ki, bu fırkaya girmek için yalnız (Lâ ilâhe illallah Muhammedün Resûlullah) demek şartdır. Bunu söyliyen kimse, hangi sapık fırkadan olursa olsun ve Resûlullahdan başka kimseye hattâ Eshâb-ı kirâma ve müctehid imâmlara itâ’at etmese de, bu fırkaya girmekdedir. Kâdıyânî, Nîcerî, Vehhâbî, (Cemâ’at-i islâmiyye)ci ya’nî Mevdûdîci ve müslimân olmıyan başka yollardaki kimselerin, bu cemâ’atden olduklarını görüyoruz. Bu hâlleri ümmet içinde fesâd çıkarmak, bölücülük yapmak değil de, ne olabilir?

Acabâ içlerine aldıkları böyle sapık kimseleri, sonra islâh etmiyorlar mı? Kitâblarından anlaşılan ve yapdıklarından görülen, bunun tersidir. Mezhebler üzerinde konuşmağı men’ ediyorlar. Herkesi kendi akîdesinde serbest bırakıyorlar. (Düstûr-ül-amel)’in 16. cı sahîfesinde, (Bölücü ve lüzûmsuz mes’ele üzerinde durulmaz. Tevhîdin aslı ve islâmın esâsı incelenir) diyor. (Miftâh-ut-teblîg) kitâblarının 218. ci sahîfesinde de, aynı şeyler yazılıdır. Kurucuları olan Muhammed İlyâs, (Melfûzât)ının 116. cı sahîfesinde, (Yolumuzun aslı, îmânı kuvvetlendirmekdir. Akâid bilgilerini genişletmek doğru değildir. Yoksa, kalblerde fitne, zihnlerde şübheler hâsıl olur) diyor. (Mekâtîb)inin 142. ci sahîfesinde, (Ara sıra, bid’at kelimesini kullanıyorsunuz. Böyle sözleri söylemeyiniz! Böyle sözler, insanlar arasında fitne çıkmasına sebeb olur) demekdedir.

Yukarıda bildirilenlerden anlaşılıyor ki, bunlarda Ehl-i sünnet i’tikâdı yokdur. Yetmişüç fırkadan herbiri aralarına serbestçe karışabilir. Hattâ müslimân olmıyanlar da, dâhil olur. İ’tikâd bilgileri üzerinde durmazlar. Hattâ bunların öğrenilmesini men’ etmekdedirler. Yalnız Peygamberlerin yolunda olduklarını söylerler. Hadîs-i şerîfde bildirilmiş olan, i’tikâdı doğru tek fırkayı araşdırmazlar. Bunu taleb etmenin fitneye sebeb olacağını söylerler. Bid’at ve benzeri kelimeleri kullanmazlar. Böyle sözler, fitne çıkarır derler. Bütün bu sapık davranışları ile birlikde, kendilerinin Ehl-i sünnet velcemâ’at mezhebinde olduklarını söylerler. Hâlbuki, bu hak mezhebdekilere göre, bunların dalâletde olduklarında hiç şübhe yokdur.

İslâm âlimleri, müslimânların bid’at sâhibleri ile görüşmelerini, onlara yaklaşmalarını, konuşmalarını yasak etdiler. Abdülkâdir Geylânî “kaddesallahü teâlâ sirrehül’azîz”, bid’at ehlinin mezheblerinin bozuk olduklarına inanmak, onlara uymamak lâzım geldiğini, onları sevmemenin çok sevâb olduğunu bildirdi. Peygamberimiz “sallallahü aleyhi ve sellem”, (Bid’at sâhibine düşman gözü ile bakan kimsenin kalbini Allahü teâlâ emân ve îmân ile doldurur. Bid’at sâhibini kötü bileni Allahü teâlâ, Kıyâmet gününün korkularından korur. Bid’at sâhibine hakâret edene, Allahü teâlâ, Cennetde yüz derece ihsân eder. Bid’at sâhibini güler yüzle karşılıyan veyâ ona iyilik eden, Allahü teâlânın Muhammed aleyhisselâma göndermiş olduğu islâmiyyeti beğenmemiş olur) buyurdu. Mugîrenin Abdüllah ibni Abbâsdan haber verdiği hadîs-i şerîfde de, (Bid’at sâhibi, bid’atinden vazgeçmedikçe, Allahü teâlâ, onun hiçbir ibâdetini kabûl etmez!) buyuruldu. Fudayl bin İyâd “kaddesallahü teâlâ sirrehül’azîz” buyurdu ki, (Bid’at sâhibini seven kimsenin ibâdetlerini Allahü teâlâ yok eder ve kalbinden îmân nûrunu çıkarır.) Bid’at sâhibini sevmiyenin ibâdetleri az olsa bile günâhlarının afv olunması umulur. (Yolda, bir bid’at sâhibi ile karşılaşmamak için yolunu değişdir!) Bu hadîs-i şerîfler ve nasîhatler, (Gunye) kitâbının doksanıncı sahîfesinde yazılıdır. Kendilerinin müslimân olduklarını söyliyen ve Ehl-i sünnet olarak tanıtan (Cemâ’at-üt-teblîgiyye)ciler, her fırkadan olan sapıkları aralarına alıyorlar. Ehl-i sünnet olsun, ehl-i bid’at olsun, her müslimân bunların fırkasına girebiliyor. Böyle oldukları hâlde, hak yolda bulunduklarını iddi’â ediyorlar. Bu gidişleri, iki zıd şeyi [meselâ ateşle barutu] birlikde bulundurmak gibi olmakdadır. Bu ise muhâldir, olacak şey değildir.

Cemâ’at-üt-teblîgıyyenin kurucusu olan Muhammed İlyâs rü’yâda gördüklerini yeni bir din olarak ortaya koyarken mezhebsizlerden kendisine bulaşan mikropları da aşılamakdadır. (Mekâtîb)in doksanıncı sahîfesinde diyor ki, (Hatm-i Kur’ân ve zikr cem’iyyetlerinde bulunmak, elbet iyidir. Din büyükleri bunu bildirmişlerdir. Fekat bu işde bid’at sâhiblerine benzemek tehlükesi olduğu için, böyle yerlerde bulunmamak ihtiyâtlı olur. Peygamberimize (Sana salât ve selâm olsun) derken, Onun hâzır olduğunu ve gördüğünü düşünmek veyâ bid’at sâhibleri (?) gibi söylemek tehlükesi de böyledir. Evet, aşırı muhabbet ile şu’ûru gayb ederek söylemek câiz ise de, şeytân karışıp îmânını bozabilir. Bu ise, dahâ büyük tehlükedir).

Şu söze bakınız! Resûlullahın hâzır olduğunu ve gördüğünü düşünerek, O yüce Peygambere “sallallahü teâlâ aleyhi ve sellem” salât ve selâm söylemek, aşırı muhabbet sebebi ile, istemiyerek olsa bile, câiz değil imiş. Îmânın bozulmasına sebeb olacağı için, bundan sakınmak lâzım imiş. Bu sözler, vehhâbîlik inancıdır. Hattâ, aşırı muhabbet ile söylemeği yasak etmesi, vehhâbîliği de aşan bir sapıklıkdır. Müslimân olan, bunu yasak etmez. Bu adam, acabâ nemâz kılarken, bütün müslimânların (Esselâmü aleyke Eyyühen-Nebiyyü!) demelerini nasıl karşılamakdadır? Bakınız! Huccet-ül-islâm İmâm-ı Gazâlî “rahmetullahi aleyh” (İhyâül’ulum) kitâbında ne buyuruyor! (Önce, kalbine Resûlullahın mubârek şeklini getir. Sonra, Esselâmüaleyke eyyühen-Nebiyyü oku ve bu sözünü işiteceğine ve sana cevâb vereceğine inan) (Birinci cild, s. 129). Osmânlı âlimlerinden Muhammed Hakkı efendi “rahmetullahi teâlâ aleyh”, 1301 [m. 1884] de Mekkede vefât etmişdir. (Hazînet-ül-esrâr) kitâbının 166. cı sahîfesinin birinci makâmında, (Müslimân, kendisinin Resûlullahın karşısında olduğunu düşünmeli, Onu kendisi ile Allahü teâlâ arasında şefâ’atçı, vesîle ve imdâda yetişici bilerek, ta’zîm, saygı ve edeb ile salât ve selâm söylemelidir. Bu makâmda, en uygunu, esselâmü aleyke eyyühen-Nebiyyü demekdir...) diyor.

Ârif-ü billah Seyyid Muhammed Osmân Mirgânî Mekkî Hanefî, 1268 [m. 1852] de Mekkede vefât etmişdir. (Akreb-üt-turuk-ı ilelhak) kitâbının ondördüncü sahîfesinde diyor ki, (Resûlullahın karşısında olduğunu, seni gördüğünü ve sesini işitdiğini düşün! Uzakda isen de, Allahü teâlâ sesini işitdirir ve seni gösterir. Burada, yakın ile uzak arasında fark yokdur). Bütün bu yazılar, Resûlullahı “sallallahü aleyhi ve sellem”, kendilerinin karşısında düşünenleri gördüğünü, seslerini işitdiğini göstermekdedir. Cemâ’at-üt-teblîgıyyeyi kurmuş olanın buna inanmadığı anlaşılmakdadır. O, aşırı muhabbet ile olsa bile, bunu yasaklamakda, kendisini düşünenleri görmez ve seslerini işitmez demekdedir. Bu sözü ise, vehhâbîlik inançlarının temeli olan (Ölü işitmez) demekdir. Bu konuda sözün en doğrusu, derin âlimlerin sonuncusu olan Ahmed ibni Hacer-i Heytemînin (Fetâvelkübrâ) kitâbının, ikinci cild, dokuzuncu sahîfesinde yazılı olan fetvâsı olup şöyledir:

Süâl — İnsanın rûhu çıkacağı zemân, Resûlullahı görür mü? Görünce, Ona, bu zât için ne dersin denirmiş. (Bu zât) kelimesi, yanında bulunan kimse için kullanılır. Aynı zemânda pekçok kimse ölmekdedir. Bunların herbirine (Bu zât) denildiğine göre, Resûlullahın, bir anda çeşidli yerlerde görüldüğü anlaşılmakdadır. Bu nasıl oluyor?

Cevâb — (Evet Resûlullah “sallallahü aleyhi ve sellem” ölmek üzere olan herkese görünmekde ve (Bu zât için ne dersin?) denilmekdedir. Böyle olması, Allahü teâlânın kudretinin büyüklüğünü göstermekdedir. (Bu) kelimesi, yanında bulunan kimseyi göstermekde kullanılır. Bu söz, Resûlullahın “sallallahü aleyhi ve sellem” çeşidli yerlerde, çeşidli şekllerde bir anda görülebileceğine inanmayana cevâbdır. Hâlbuki, akl yolu ile de buna inanılır. Resûlullahın “sallallahü teâlâ aleyhi ve sellem” zât-i şerîfi bir ayna gibi olmakda, herkes bu aynada kendi güzelliğinin, çirkinliğinin sûretini görmekdedir. Aynanın güzelliğinde hiç değişiklik olmaz. Kabr hayâtı ve âhıret hayâtı, dünyâ hayâtına benzemez. Dünyâda, her insanın tek bir şekli vardır. Evliyânın, dünyâda da, çeşidli şekller aldığı çok görülmüşdür. Kadîb-ül-ban Hasen Mûsulînin ve başkalarının böyle göründükleri meşhûrdur). 570 de Mûsulda vefât etmişdir.

Yirmidokuzuncu sahîfedeki iki fetvâsından birincisinde diyor ki, (Ölüler, kendilerini ziyâret edenleri tanırlar. İbni Ebiddünyânın haber verdiği hadîs-i şerîfde, (Bir kimse, din kardeşinin kabrini ziyâret edip oturunca, meyyit onu tanır ve selâmına cevâb verir) buyuruldu. Diğer hadîs-i şerîfde, (Bir kimse, tanıdığı bir mü’min kardeşinin kabri yanından geçip, selâm verince, onu tanır ve selâmına cevâb verir) buyuruldu. İkinci fetvâsında diyor ki, (Ölü, dirilerin seslerini işitir. İmâm-ı Ahmedin bildirdiği hadîs-i şerîfde, (Meyyit, kendini yıkayanı, taşıyanı ve kabre koyanı tanır) buyuruldu). 1362 [m. 1943] senesinde, Ankarada vefât etmiş olan derin âlim, büyük Velî, Seyyid Abdülhakîm Efendi hazretleri, İbni Hacer-i Mekkî için, (İslâm âlimlerinin en büyüklerindendir. Her sözü sağlam ve huccetdir) buyurdu.

Resûlullahın “sallallahü aleyhi ve sellem” hâzır olmasında, görmesinde nasıl şübhe edilebilir? Peygamberlerin, hattâ Velîlerin temiz rûhları, bedenlerinden ayrılınca, mertebeleri artar. Melekler gibi tam tasarruf sâhibi olurlar. Böyle olduğunu Ehl-i sünnet âlimleri sözbirliği ile bildirdi. Bunu yalnız, Muhammed bin Abdülvehhâb inkâr ediyor. Allahü teâlâ onu dalâletde bırakdı. Cemâ’at-üt-teblîgıyyenin başı İlyâs da, onun sapık akıntısına kapıldı. Buna inananların gözlerini aydınlatmak ve mülhidlerin yüzlerini kızartmak için, âlimlerin sözlerinden bir misâl dahâ verelim:

Hindistândaki âlimlerin büyüklerinden şâh Veliyyullah-i Dehlevî, (Huccet-üllahil-bâliga) kitâbında C. 1, Sh. 35 de diyor ki, (İnsan ölünce, rûhunun madde âlemi ile ilgisi kalmaz. Kendi aslına döner. Melekler gibi olur. Onlar gibi, insanlara ilhâm eder, yardım yapar. Allahü teâlânın dîninin yayılmasına, kuvvetlenmesine yardımcı olur. Bu yolda çalışanlara imdâd eder. Takım takım yardıma geldikleri görülür). Bu söz, mubârek rûhların melekler gibi iş yapdıklarını gösteriyor. Resûlullahın “sallallahü aleyhi ve sellem” hâzır olduğuna ve işitdiğine inanmıyanı iknâ’ etmek için, bu söz yetişmez mi? Bütün varlıkların aslı ve Allahü teâlâya yaklaşdıran biricik sebebin O olduğunu islâm âlimleri sözbirliği ile bildirdiler.

Allâme Abdürrauf Münâvî, (Er-ravd-un-nadîr) kitâbında diyor ki, (Temiz rûhlar, bedenlerinden ayrılıp, makâmlarına yükselince, hiçbirşey kendilerine perde olmaz. Herşeyi görür veyâ meleklerden öğrenirler. Bu, öyle bir sırdır ki, çok az kimseye bildirilmişdir. Mubârek rûhlar böyle olunca, hepsinin en üstününün nasıl olacağını düşünmeli ve iyi anlamalıdır!)

Ahmed Zeynî Dahlân hazretleri, (Takrîb-ül-üsûl)de diyor ki, (Âriflerden çoğu bildirdi ki, Velî ölünce, rûhunun müridlerine olan bağlılığı devâm eder. Bunun bereketi ile, nûrlar, feyzler hâsıl olur. Böyle olduğunu, Kutbül-irşâd Abdüllah-ul-Haddâd hazretleri uzun açıklamış, bu arada şöyle demişdir: Velî öldükden sonra, kendine yakın olanlarla ilgilenir. Diri iken olan ilgisinden dahâ çok ilgilenir. Çünki, diri iken, kulluk vazîfelerini yapmakla da meşgûldür. Ba’zan bu meşgûliyyetleri ağır basar. Hele bu zemânda, çoğunlukla böyle olmakdadır. Seçilmişler ölünce, şeklleri, bedenleri gayb oluyor. Fekat, hakîkatleri mevcûd kalır. Kabrlerinde diridirler. Velî, kabrinde diri olduğu için ilmi, aklî ve rûhânî kuvvetleri hiç değişmez. Hattâ öldükden sonra, hepsi dahâ artar). Sahîfe 58. Bütün Velîler için böyle olunca, Peygamberler için ve hele hepsinin en üstünü olanı için nasıl olduğunu anlamalıdır. Bu açık hakîkati, ancak mezhebsizlik zehri ile bozulmuş olan ve dinden çıkmış mülhidlerin tuzaklarına düşmüş olan inkâr eder. Allahü teâlâ, bu büyük belâdan bütün müslimânları korusun! Âmîn. (El-muallim) mecmû’asından terceme temâm oldu. Bunların arabî aslları, (El-üstâz Mevdûdî) kitâbı ile birlikde, İstanbulda ofset yolu ile basdırılmışdır.


Tebliğ Cemaati

Tebliğ Cemaatinin içinde bir müddet bulunmayı nasip eden Allaha hamd olsun. En çok etkilendiğim cemaatlerden birisidir bu cemaat. Tam 25 hafta sohbetlerine beyanlarına katıldım bir kere bile herhangi bir şahıs ya da cemaat hakkında konuştuklarını duymadım. Hakiki manada ihlas ve samimiyet neymiş onlarda gördüm. Cemaat çok büyük olduğu için içeride farklı niyetlerde olanlar da olabilir. Neticede kimse günahsız değil. Ama ben Allaha yeminle derim ki bu cemaatin içerisinde öyle insanlar var ki gördüğünüz de bunlar bu dünyada yaşamıyor herhalde dersiniz. Allah yolunda yapılan amelleri atılan adımları küçük görmeyin. Yazıda ismi geçen zatların tamamı ehli sünnet ulemasıdır alimdir evliyadır. Türkiyede yaşayan büyük alimlerin bu zatlar hakkındaki görüşleri internette mevcuttur. Mesela Emin Saraç hocanın, esad coşan hocanın, seyda muhammed emin er hocanın görüşlerini ve daha birçok mübarek Müslümanların görüşlerine müracaat edebilirsiniz. Bu cemaatin en güzel özelliklerinden birisi de bulundukları bölgelerde orada yaşayan alimleri ziyaret etmeleri ve insanları o alimlere yönlendirmeleridir. Fetva soranlara ulemayı işaret ediyorlar. İhtilaflı meseleleri gündeme getirmedikleri ve kendi şahıslarını eğiterek olgunlaştırarak başkalarına da faydalı olabilir miyiz düşüncesiyle hareket ettikleri için Allahın yardımıyla başarıya ulaşıyorlar. Allah felaha erenlerden eylesin cümlemizi. ölmüşlerimize ve öleceklerimize de rahmet eylesin.

teblig cemaati

Allah razi olsun... bu arastimayi simdilik bütünüyle analiz etmem mümküm olmasada ana hatlariyla isabetli olduguna kanaat ettim, sonucta bu cemaatin basinda kim var ona bakmak lazim ki kendileride pek bilmiyor, icazetli bir mürsid-i kamil mi? Baskasinin pesinden gidilir mi? Ayrica islam düsmanlari tarafinda kullanilmaya pek müsait... Allah cümlemizi hidayetine erdirsin!

Bu yaziyi yazan kişi

Bu yaziyi yazan kişi inşaallah Allah sanada kismet ederde bi dört ay yapmayi o zaman anlardin. Bu yazdiklaeinla gördüklerinin arasinda zerre bi örtüşme varmi diye. Sofranin ortasinda bal var tadina bakan tatli olduğunu bilir bakmayanda senin gibi sallar. Atasozunde olduğu gibi kedi ulasamayacagi ciğere pis dermiş. Seninkide öle oldu ha. Ama sunuda unutma bu yazinla herhangi birisnin hidayetine engel olursa sen onun sorgusunu hesabini nasil verecen kendine yqzik etme. En kisa zamanda tövbe et ve dört aya çık

Yazıklar Olsun

Adeta bir ateş çemberi içindeki müslümanların halini konuşacağınıza yok şu şöyle şunun şu kusurları var diye fitne çıkarmaya çalışıyorsunuz. Ben bizzat gittim ortamlarını gördüm camilerde 4 ay kalıp allahı anlatıyorlar. Allah aşkına bunun neresi kötü. Ümmet-i Muhammed perişan edilirken siz oturup kusurlardan bahsediyorsunuz. Allaha havale ediyorum sizi...

teblig kafire yapılır diyorsunuz...

İlk yorumlarda tebliğin kafire yapılacağı, müslümana da davet yapılabilir denilmiş. Bu cemaatin adı tebliğ ise niçin türkiyede çalışyorlar ki? Türkiye kafir mi? Daha çok gavur memeleketlerine ağırlık verseniz hani? Ayrıca herkesin kendine göre bir ehlisünnet anlayışı var. Tebliğ cemmatinden tanığım kimselerle yaptığım konuşmalarda ehli sünnet olduklarına kanaat getiremedim. Sanki takiyye kokuyor bu iş.

Vallahi senin dediklerinin

Vallahi senin dediklerinin tümüne katılıyorum. Ey Müslüman artık bir sakal ve takke kandırılma vakti değil. Uyanık ol uyanık. Bunlar sapık fikirlere sahip oldukları halde tabanı güçlendirmek için iyilik rolü veriyorlar.

muhim

Herkes hesabini allah.a versin cunki teblig cemaati mehdinin ordusudur öğrenmek isteyen varsa anlatayim

yuhh

fitneci herif ALLAH ıslah etsin seni yukarıdaki şahıs ingiliz ajanı olmasın Layik herif

esselamun aleyküm ve

esselamun aleyküm ve rahmetullahi ve bereketühü arkadaşlar bende bu cemmate mensubum aslında bu cemaat değil halk arasında tebliğ cemaati deniyor aslında bu iş ümmet işi ümmeti tebliğ ayrıca müslümana tebliğ yapılmaz müslümana davet yapılır bunu bilelim tebliğ gayri müslime yapılır şimdi bu yazıyı yazan kardeşime söylüyorum yasin suresinde mealde ALLAH cc buyururki şehrin öbür tarafından bir adam koşarak geldi kavmine dediki bu elçilere uyun sizden makam mevki istemeyen onlar uymadıkları gibi şehit ettiler onları mealde öyle geçiyor şimdi gir cennete o cennette ki nimetleri görünce dediki keşke kavmimde bu nimetleri görseydi 2 bu iş bütün ümmete zimmetli sende mesulsun ama kusur araştırarak değil kusur örterek biliyosunuz musa as ve kavmi ne zamanki denize geldiler kavmi dediki ya musa neyapıacaz önümüzde deniz arkamızda firavun ve ordusu musa as ne buyurdu korkmayın allah cc benimle beraberdir peki peygamber efendimiz sas ve hz ebubekr ra ne zamanki müşrikler mağaraya yaklaşınca hz ebu bekr ra çok korktu ha kendisi için korkmadı peygamber efendimiz sas me zarar verirler diye korktu peygamber efendimiz sas ne buyurdu korkma ALLAH cc bizimle beraberdir yani daha bir çok kıssa var kuranı kerimde karıncanın kavmini uyarması sonra hudhud kuşunun belkıs ve kavmini fikretmesi yani ben ulamadan işittim ALLAH cc kuranı kerimde bunları boşuna bildirmiyor haşaa bizlere mesaj veriyor başkalarından mesulsunuz peki nasıl yapıcaz evdemi hayır iştemi hayır bir köşeye çekilip zikir çekerekmi hayır bu işi sahasında yapıcaz sahası neresi tabiiki ALLAH yoluna çıkıcaz camiilerde itikaf niyetiyle bilenler öğretmen bilmeyenler talebe olacak çünkü sahabe efendilerimiz buyurduki biz önce iman öğrendik sonra kuran öğrendik imanı ALLAH cc yolunda kuranı peygamber efendimiz sas in dizi dibinde öğrendik biz bugün tam tersini yapıyoruz iman öğrenmeden kuran öğreniyoruz sonra amel yapamıyoruz terkediyoruz işte bu sefer işi iman öğrenme işidir kardeşim eğer sende iman öğrenmek kusur araştırmamak istiyorsan hikmetle basiretle davet etmek istiyorsan sende çık sefere işi yerinde gör kalbin mutmain olsun ALLAHIN cc selami üzerinize olsun

tebliğ

Hay ağzına sağlık kardeş ne guzelde anlatmissin herseyi, ha bu yaziyi yazan sen en kisa zamanda bi dört aya çık derim hani yazdiklarinla gördüklerin zerre miktari kadar birbiriyle örtüşüyor mu diye

ALLAH-ISLAH ETSİN

bu yazıyı kim yazdı ya ALLAH ISLAH ETSİN ONU BEN o cmaatin içindeyim bınlar iftira ama bn bu cemaat hakkında kötü düşünenleri vicdanları ile baş başa bırakıyorum iftira atmayın cemaate

Kardeşlerim Kendinize Gelin

Eyyy Ümmeti Muhammmet Bizi Birbirimize Düşüren Sonra Bizleri Film gibi izleyen adamların tuzagına mı düşecegiz hak din İSLAM degilmi Bizi Yaratan Allahu Teala Degilmi Peyganberimiz Hz.Muhammet Mustafa S.A.V. Degilmi Allahu Teala YAnına Bizi Çagırdıgın DA sormayak mı Sannediyorsunuz HAklı VE HAksız Ortaya Çıkacak Biz Allah Diyelim Yalancılaer Zaten O gün Geldigin de Eyvah Derler Allahu Teala Bütün Mübin KArdeşlerimizin YAr Ve YArdımcısı Olsun Allah'ın Selamı Üzerinize Olsun......

Tebliğ Cemaatinde Bulunmuş Bir Kişi Olarak:

Es Selamun Aleyküm Tebliğ Cemaatinde Bulunmuş Bir Kişi Olarak Söylüyorumki Yazılan kötü şeyler iftiradır...Sahabe hayatı yaşayan Tebliğ cemmatşne ne hadle bu suçlamalar yapılır...Ben Kendim o cemaate katıldıktan sonra sefere çıkıp o hayatı yaşadıktan sonra dünyaya bakış açım değişti.Allah ıslah etsin

yazık bu iftirayı atana keşke

yazık bu iftirayı atana keşke bi dört ay yapabilseydi

adı üstünde

zehirli.org dan ne beklenir zehir saçıyorlar !

Iftira

Bu iftiralari yapanin Allah cc hidayet versin eger hidayet nasip degil hemen belasini versin

Işıkcı Yobazların Hezeyanları...

Bu yazının içeriğinde kullanılan bazı ifadelerin umumun kullanımından farklı olduğunu fark etmişsinizdir. Bu tür farklı kullanımlar Hilmi Işık cemaatinin (İhlas Gurubu) bir uygulamasıdır. Herkes "FAYDALI" derken onlar "FAİDELİ" derler, herkes "NAMAZ" derken onlar "NEMAZ" derler, herkes "TERCÜME" derken bunlar "TERCEME" derler, herkes "TAMAM" derken bunlar "TEMAM" derler. Ve daha birçok bu tür kendilerine özgü kullanımları vardır. Ayrıca yazı içinde geçen "HAKİKAT KİTABEVİ" de onların kullandıkları bir işletmedir.
Peki, kim bu "IŞIKCILAR"... Bunlar herkesin çok iyi bildiği TGRT televizyonunu milletin bileziklerini toplayarak "EHL-İ SÜNNET" yolunda bir TV kanalımız olsun diyerek kurmuş sonra da bu TV kanalını YAHUDİLERE (Rupert Murdoch - FOX TV)satarak milletin sırtından para sahibi olan bir gurup. İHLAS FİNANS yoluyla da faizsiz bankacılık adı altında milletin parasını toplayıp sonra da üstüne yatan bir guruptur. İHLAS PAZARLAMA adı altında ticari faaliyet gösteren bu gurup bu yolla elde ettikleri parayı da önce Seda Sayan, Sibel Can, İbrahim Tatlıses gibi şahısların önüne sermiş daha sonra da iflas söz konusu olunca paralarla beraber ortadan yok olmuşlardır.
Bu insanlar mezhebi din yerine, mezhep imamını da ilah yerine koyacak kadar aşırı taassup sahibi cahil ve düşüncesiz insanlardır. Kendi cemaat anlayışlarına uymayan herkes ya sapıktır ya kâfirdir ya mezhepsizdir ya da Vahhabidir. Hacca bile gitmezler Suudlar Vahhabi diyerek. Oldukça önemli İslam Âlimlerini sadece kendi anlayışsızlıkları yüzünden sert bir şekilde karalayarak olmadık hakaretler ederler.
İçinde oldukça faydalı bilgiler dahi olsa bir kitapta onların sevmedikleri bir ilim adamından bir cümle nakil bile olsa kitabın tamamını "DİNE" aykırı diye reddeder ve karalamaya başlarlar. Kısacası, Allah’ın dini yerine kendi mezhep anlayışlarına göre bir din ihdas etmiş ve buna uymayan herkesi de cehennem sokmaya uğraşan sapık bir gurup bunlar… Allah bunların şerrinden muhafaza etsin herkesi...

Helal sana

Başka söze gerek yok: Helal sana kardeşim.

ışıkçılar hakkında yapılan

ışıkçılar hakkında yapılan yorumlar çok doğru cemaldurra adlı okura aynen katılıyorum.

Işıkcı Yobazların Hezeyanları..

bana diyecek bir şey komamışsın kardeş. kızdım sana. ilaveten bir de şu yazıları okuyuverin: Bu kaçıncı ihanet!

03/09/2005

Bu yazının başlığı, şöyle de olabilirdi: “Hazreti Seda ‘Mösyö Hamidullah’a Karşı”

Telaş buyurmayın, birazdan anlatacağım. Fakat önce, Cuma günkü manşetinden dolayı Vakit’i tebrik etmem gerek. Hatırlayalım o manşeti: “Allah’tan Kork Enver, Ölüyorum!”

Bu çığlık 71 yaşındaki Bursalı Rıdvan Dedenin çığlığı. Parasını “ihlaslı” ellere kaptıran onbinlerce mağdurdan sadece biri. “İhlas” gibi Kur’anî bir kavramı kirletenler, faize bulaşmamak için varını yoğunu kendilerine emanet edenlerin emanetine ihanet ettiler.

Bu ihanetin hikâyesi, “ibret-i âlem bir hikâye”dir.

Dile gelen bu ihanet, bu tayfanın en son ihanetidir, fakat ilk değildir. Keşke sadece servete ihanet etselerdi. Fakat bu tayfa önce kendi kendisine ihanet etti. Nasıl mı?

Bu tayfanın “biz anlayamayız” diye bir kenara attığı Kur’an’ın yerine koyduğu “Saadet-i Ebediyye” adlı Felaket-i Ebediyye’de (1994, 58. bs.) şöyle yazıyor:
“Her çeşit çalgı dinlemek haramdır.” (s. 583)
Bu tayfanın “Sizin de bir televizyonunuz olsun” kampanyasını hatırlayın. İnançlı insanları gazetelerine bir yıllık peşin abone etmek için dökülen dilleri hatırlayın. Verilen sözleri hatırlayın. İki yakası bir araya gelmeyen memur bir yakınım “Ekmeğimden kesip ben de vermiştim, ilk yayın günü ağlamıştım” diyor. Başka şeyler de diyor ama, onlar kalsın.
Ve hatırlayın sarıklı cübbeli “falan efendi hazretleri” filmlerini.

Fakat o da nesi! Birden bir “ihlas” bir “ihlas” ki, sormayın. Hepsi de etini teşhir ederek geçimini temin eden üryan bayanların arz-ı endam ettiği bir pavyona dönmüş bizim ihlaslı TV’miz. Bir de kampanya “Gör bak neler olacak!”

Gördük baktık ki, kerameti kendinden menkul “big brother/büyük ağabey” doğum gününde televizyonunda ihlaslı ihlaslı soyunan kadınları etrafına almış pasta kesiyor... Faizden sakınan müminlerin paraları malum bayanların boyunlarına bileklerine takı olarak tasadduk ediliyor. Birine yüz küsur milyarlık jeep, diğerine bilmem kaç yüz milyarlık villa...

“İhlas”tan “iflas”a nasıl geldik?” demeyin. Siz daha önce “saadet-i ebediyye”den “felaket-i ebediyye”ye nasıl geldiğimize bakın. Bakın Saadet-i Ebediyye yazarı, Tekbir’imize ölümsüz bir beste yapan Itri’mize nasıl çamur atıyor:

“Itri Efendi bir din âlimi değildi. Meşhur Beethoven gibi bir musiki üstadı idi. İslâm tekbirini segâh makamında bestelemekle İslâmiyyet’e bir hizmet yapmamış, dine bir bid’at karıştırmıştır. (...) İnsanlar nağmenin kulaklara ve nefse olan tesirine kapılıp tekbirin manası ve kalbe ve ruha olan tesiri kaybolmuştur.”

Breh, breh, breh... Ya, işte böyle. İhlasın bu kadarına da pes doğrusu. Adama sormazlar mı bu nasıl perhiz böyle; “Tekbir”le başlayıp da “oynama şıkıdım şıkıdım”la bitiyor, diye?

Felaket-i Ebediyye’nin çamurundan, yüzyılın yüzakı Mehmed Âkif’imiz de payını alıyor. O, bazı şiirleriyle “imanlı kalplerde nefret hasıl etmekte” imiş (s. 1115), iyi mi?

Bu tayfa kimlere hakaret etmiyor ki; İbn Teymiyye, Aliyyü’l-Kari, İbn Kayyım, Birgivi, Cemaleddin Efgani, Abduh, Seyyid Kutub, Mevdudi ve daha birçok İslâm âlimi...

Hani şu Evliyalar Ansiklopedisi isimli “âlimlere küfür ansiklopedisi”ni hatırlayın (Evliya’nın çoğul olduğunu, çoğulun “lar” eki almayacağını bir İmam-Hatipli de bilir ya, geçelim). Müslümanların paralarından önce tarihî değerlerine ihanet ettiklerinin belgesidir o.
Haline bakmadan hâlâ İslâm’ın yüz aklarına çamur atan bu tayfanın son marifeti “Mösyö Hamidullah” tekfirine gelelim. Gazetelerinin 17 Şubat Pazar günkü bir köşe başlığı bu: “Mösyö Hamidullah Kimdir?” (Bu sorunun doğrusu “Mistir Mücahid Kimdir?” olmalıydı?) Verdiği cevaba göre Hamidullah (haşa, binlerce haşa) Müslüman değilmiş.

Evet, Müslümanların parası, bu tayfanın en son ihanet ettiği şeydir.

''Gör bak neler olacak!!''

19/2/2001

İslam’ın alnı ak ahlâki kavramları, tıpkı annelerinden İslam fıtratıyla doğan çocuklara benzerler. İslam fıtratı üzerine doğan gül yüzlü güzel çocukları, başta ebeveynleri olmak üzere, onların zihnini ve kalbini kullananlar yoldan çıkarır. İşte onun gibi, gül yüzlü güzel kelimeler de, onlara en çok sahip çıkması gerekenler tarafından kirletilir, örselenir ve tacize uğrar.

İhlas, son dönemlerde en çok kirletilen İslami kavramlardan biri. İhlas gibi bir İslami kavramın yüz akı olması gerekenler, bu muhteşem ve muazzez kavramın yürek yarası oldular. Yıllar var ki, İslam’ın en temel ahlâki kavramlarından biri olan “ihlas”ı ağzımıza alamaz olmuştuk. Çünkü “ihlas” diyecek olsak, muhatabımızın aklına oportünizmin, eyyamcılığın, sululuğun, istismarın, ilkesizliğin, konformizmin, tabasbusun geleceğini adımız gibi biliyorduk.

İhlas, halis, muhlis, halas hep aynı kökten türemiş akraba kelimeler. Saflığı, temizliği, arı-duru olmayı, samimiyeti, erdemi, saadet ve selameti ifade eder. Gel gör ki, şimdi bu kelimenin alnına leke çalınmış durumda. Adeta bu güzel kavram, duyanın zihninde asli anlamlarının tam tersini çağrıştırır oldu; melezliği, kirliliği, işbirlikçiliği, samimiyetsizliği, felaket ve ihtirası...

Bir arkadaşımız Cihat Köfte Salonu adlı mizahi bir eser kaleme almıştı. Aslında bu bir kitap ismi değil, her biri altın kıymetindeki değerli kavramların başından geçen acıklı serüvenin ifadesiydi. Ve buna benzer nice aziz kavramın alnına leke çalınmıştı.

Üzülmek mi? Üzülmek ne kelime, adeta kahroluyoruz. Kirletilen ahlâki karvamlarımıza mı yanalım, İslam adına ortaya konan çirkinliklere mi yanalım, Allah adına aldatılan binlere mi yanalım, “ihlas” diye diye tüketilen değerlerimize mi yanalım, hoyratça kırılan umutlara mı yanalım, örselenen güven duygusuna mı yanalım, yoksa mağdur edilen insanlara mı yanalım?

Söyleyin, hangi birine yanalım?

Bir, kendinizi inkâr ederseniz kendiniz olmaktan çıkarsınız, fakat “öteki” de olamazsınız. İki, dininizden yırtarak dünyanızı yamarsanız, sonunda elinizden dininiz de dünyanız da gider. Üç, insanlarınızın size olan itimat ve sadakatini -yani yüreklerini- ayağınızın altına koyarak yükselme yöntemini seçerseniz, gün gelir o yüreklerin kanında boğulursunuz. Dört, Allah’tan başkasından korkmaya başlarsanız, korktuğunuzun kulu haline gelirsiniz.

Müslümana caka satanlar, münkirin önünde takla atarlar

Adlarını saymayacağım. Fakat o her biri İslam semasının müstesna birer yıldızı olan büyük ve muazzez İslam âlimlerine yıllar yılı binlerce Müslümanı düşman etmenin, onlar hakkında kin aşılamanın bir karşılığı olmasın mı?

Bu dünyada düşman olunacak Firavunlar ve Nemrutlar tükenmiş gibi, yılmadan usanmadan kendi çizgisine uymayan İslam âlimlerine Müslümanları düşman etmenin bir bedeli olmasın mı? O âlimler ki, kimi canını Allah yolunda vermiş, kimi ömrünü o yolda tüketmiş, acı çekmiş, ıstırap çekmiş...

Ruhlarını teslim ettikleri için kendilerini savunamayan bu insanları Allah savunmaz mı sanıyorsunuz? Herkes gibi, hepimiz gibi hataları olan, fakat hataları sevaplarının yanında Ağrı dağına göre çakıl taşı gibi kalan bu ruhlara atılan çirkin iftira ve çamur kampanyaları, yapanın yanına kâr kalır mı hiç?

Bu psikolojik yasadır: İmanını yok sayarak mümine kin duyanların, çok geçmeden inkâra ve münkire muhabbet beslemeye başladıklarına şahit olursunuz. Zalimlere eğilim gösterenlere ateş dokunacağını Kur’an söylüyor. Ebu Müslim Horasânî, ne demişti hâk ile yeksan olan Emevi hanedanı için: “Düşmanlarınızı hoşnut etmek için dostlarınızı kırdınız. Sonunda düşmanlarınızı memnun edemediğiniz gibi, dostlarınızı da yitirdiniz.” Allah’ı gücendirmeye değecek bir “getiri” bilmiyorum. Değdi mi yani?

“Kardeşine yardım et”

Ve Hz. Peygamber konuşuyor:

- “Zalim de olsa mazlum da olsa, (mü’min) kardeşine yardım et!”

- “Ya Rasûlallah! Mazluma yardım edelim, (bunu anladık) da, zalime nasıl yardım ederiz?”

- “Zulmüne engel olarak.”

Evet, yok öyle “kol kırılır yen içinde kalır” aşiretçiliği. Türkiye’deki dîni yapıların yaptıkları her yanlış, attıkları her hatalı adım bu ülkedeki tüm mü’minleri ilzam edici sonuçlar doğuruyorsa, bu yapıların yeniden yapılanmaları için onları zorlama hak ve sorumluluğu da yine bu ülkenin akliyyet sahibi mü’minlerine düşmektedir.

Devletin sürüleştirme politikası anlaşılır bir şey. Ama insanlar bir de din adına, mezhep adına, tarikat adına, cemaat adına sürüleştirilmemeli. Bir değerin aslı ne kadar kıymetli ve ağır olursa olsun, gölgesi bir gram çekmez ve dolayısıyla da bir para etmez. Hiçbir hesapta bir şeyin gölgesini de hesaba katmazlar.

İnsanlar “birey” olmasınlar, eyvallah. Fakat gölge de olmasınlar; asıl olsunlar, “şahsiyet” olsunlar. Çünkü her insan, Allah tarafından bir şahıs olarak muhatap alınmakta, “sürüden biri” olarak değil. Ve her insan, Allah’ın orijinal bir eseri olarak yaratılmış bulunmakta; “sürü”, “gölge”, “nesne” olarak değil.

Dinî yapıların amacı, bu ülkenin siniri alınıp sürüleştirilmiş bireylerine şahsiyet kazandırmak olmalıdır. Onu “ben bilincine” sahip kılıp, kula kul olmayacak bir “varlık şuuru” kazandırmak olmalıdır. Değilse, “O yapmışsa vardır bir bildiği”, “Büyüklerimiz bizden iyi düşünür”, “Sen neymişsin be abi!” diyen, hatada hikmet arayan, iradelerini bir daha hiç kullanmamak üzere birilerine ipotek eden insanların oluşturduğu yapılar, yıkılmaya mahkûm yapılardır. Genellikle bu tür yapıların kaderi, onu inşa edenlerin üzerine yıkılmaktır.

Bu ülkedeki dînî yapılar eğer bir “nefs muhasebesi” yapar, istiğfar (hatadan vazgeçmek) ve tevbe (doğruya yönelmek) ederse, yüzyılların birikimine sahip olan söz konusu yapılar, bu ülkenin kendi inanç temelleri üzerinde yeniden inşasında başat rolü oynayabilirler. Ölü canları ihya, viran vatanları inşa etme liyakatini yeniden kesbedebilirler.

“Bu liyakati kesbettiler diyelim, peki o zaman ne olacak?” diye soruyorsanız, cevabım hazır:

Gör bak neler olacak!

CVP:Işıkcı Yobazların Hezeyanları...

Hayırdır bir yanınıza mı dokundu :)

İslamiyet

İş odurki sorgulamadan iman etmek... şükürler olsun sorgusuz sualsiz iman edenlerdeniz...

Bu nası bı edepsızlıktır

Bu nası bı edepsızlıktır Allah'ın İşini Peygamper efendımız (s.a.s) işini Nasıl olurda ingiliz oyunu denir AllahuTeala Hidayet nasıp eder inşallah

ben düzceden Nihat 2004

ben düzceden Nihat 2004 yılında toptancılık yapıyordum sizin tebliğ cemaati düzce sorumlusu Rasim Öztürk adında şalvarlı cüpeli şahıs benden O tarihte 3500,000 ve 4000,000 milyar lık hatır çeki aldı gidiş o gidiş bir daha izine rastlayamadım yeni aldığım habere göre mescidi Selam'ın daimi ve klas elemanıymış inşallah gelirim param pul oldu ancak onun giydiği cüpe ve şalvarına el koyup alacağıma dair ahdim var neye mal olursa olsun (kod adı murat) olarak cemaat içinde bilinir. ve utanmadan camilere gidip Müslümanlara din anlatıyormuş. O dönemde iflas ettim perişanlık çektim yazılacak çok şey var ama bende kalsın.

Düzce'den Nihat'a cevaben...

Esselamü Aleyküm. Nihat kardeş, yazdığın iletide sana borcu olan bir şahıs üzerinden bir insanı ve bir cemaati karalamışsın. Zamanın berinde verdiğin ve alamadığın bir meblağ sebebiyle sıkıntını dile getirmişsin. O dönemde iflas ettiğini, perişanlık çektiğini ifade buyurmuşsun. Alacak şüphesiz senin alacağındır ve bu bağlamda haklısın; lakin kullandığın çirkin ve şeni üslup seni haksız bir duruma düşürmüş. Bir insanın alacağını istemesi elbette meşru ve doğru bir hadisedir; ama bu kadar hakaretamiz bir şekilde olmamalıydı. Sen, bu yolla hem yaptığı iyiliği zay etmiş hem de bir insanı karalamış bulunuyorsun. Elinle yaptığın hayrı dilinle perişan ediyorsun. Bununla kalmayıp bir insan üzerinden bir cemaati karalıyorsun. Allah cc. Bile, Borçluya parasını ödeyecek zamanın tanınmasını emreder. Eğer Allah’ın hükmüyle hareket edersen, bu güzel olandır. Yoksa yasal ve hukuki yollara başvur. Bu şekilde kendini Allah ve kul nazarında alçaltmaktan başka bir şey elde edemezsin. Selam ve Dua ile…

kardeş ben onların içinde

kardeş ben onların içinde bulundum senin yanlışın var onlarda para siyaset itilaflı konular gıybet konuşulmaz.her yaptıkları KURAN a ve sünnete uygundur

TEBLİĞ CEMAATİ

burda yazanların hepsi doğrudur. Bunların bir silsilesi yoktur. İngilizlerin kurduğu bir cemaattir. Kurucularının ne olduğu gayet net açıklanmıştır.

kan döktüler he yazık sana cahil

ALLAH DİNİ İÇİN ÇALŞANLARI SİZİN GİBİ EDEPSİZLERE EZDİRMEZ DELİKANLIYSAN İRTİBATA GEÇELİM KİM İSLAMI DAHA İYİ YAŞIYOR KİM YAŞAMIYOR KİM GÖSTERİŞÇİ KİM DEĞİL SENİN GİBİ YALANCILAR ANCA BÖLE SİTELERDE PİRİM YAPMAYA ÇALIŞIR TEBLİĞ İŞİ SENİNDE İŞİN HADSİZ SADECE HOCALARIN ALİMLERİN İŞİ DEĞİL TABİ BU KAPASİTE MESELESİ İSLAMDA ANLAYIŞ EN ÖN PLNDADIR SENİN GİBİ YOBAZLAR YADA HER NEYSEN MÜSLÜMAN OLDUĞUN BİLE BELLİ DEĞİL BÖLE İSLAM İÇİN ÇALIŞANLARA LAF ATMAKTAN BAŞKA BİŞEY YAPMAZLAR..İMAMI HANEFİ DEDİĞİ GİBİ NEKADAR ALİMLE HUSU KONUŞTUYSAM HEPSİNE GALİP GELDİM NEKADAR CAHİLLE KONUŞTUYSAM HEPSİNDE ALTTA KALDIM SEN KİMSİN MÜSLÜMANMISIN YOBAZMISIN EHLİ SNNETTEN OLMADIĞIN KESİN ZATEN NE OLDUĞUNU AÇIKLA SENİNLE İLİM TARTIŞALIM...AYRICA BİZ KENDİMİZE TEBLİĞ CEMATİ DEMİYORUZ HALK ARASINDA ÖYLE DENİLİYOR İLMİNE GÜVENİYORSAN BUYUR BİZİ ZİYERETE GEL HABİBLERDE MESCİDİ SELAM OLAN MESCİTTEDEYİZ ÇOK KOLAY BULURSUN ALLAH CC TRAMVAYA BURANIN ADINI VERMİŞ SON DURAK MESCİDİ SELAM İN BİZ SENİ ORDAN ALIRIZ SANA İKRAM EDER SÖYLEDİKLERİNİ ÇRÜTÜR SONRA EVİNE BIRAKIRIZ KARDEŞ..ÇÜNKÜ KİM ALLAHIN DİNİNE YARDIM EDERSE ALLAHTA ONA YARDIM EDER VE AYAKLARINI DİNDE SABİT KILAR ..DELİKANLIYSAN SEN YERİNİ SÖLE BİZ GELELİM SELAMETLE KAL PEK SELAMETLİ BİR YOL DEĞİL SENİNKİ AMA HAYIRLISI OLSUN SENİN İÇİN...

bu adam serefsiz :)))

ben bu cemaaatten onlarca kişi tanıyorum bunun söyledikleriyle alakalı hiç bir şey konuşmuyorlar bu yazar kim bilmiyorum ama ben zaten anlamam da yanlız bu yazıyı yazanın şerefsiz oldugu kesin bence :)))) aga sen gelde biz senle gece aleme takılak heee orda prim yaparsın sen :))))

helal be kardeşim. aynen

helal be kardeşim. aynen bende sana katılıyorum. bunlar şeker gibi adamlar. Allah cc. Peygamber sav. Sahabeden başka dertleri yok bunların. hepsinden Allah cc. razı olsun. Ümmmet için çalışırlar. fitneye hayır

komiksin

bunu yazan kimsin bilmiyorum ama sana Allah hidayet versin işin zor senin dostum.... tövbe et bence ya da git sahabeni hayatnını oku o zaman bkaarsın ki kimleri niçin eleştirmişin yazık ben bu insanları tanıyorum ceblerindeki son paraları din için harcıyorlar evlerini çocuklarını din için bir sürede olsa uzaklaşıyorlar iş yerlerini kapatıyorlar din için sahabenin hayatıda böyle degilmiydi a cahil he ...
çok şey ögrenmişin ama Allah cc sana anlayış vermemiş
çünkü Allah cc diledigne anlayış verir dinde kimde dinde anlayış varsa ona Allah cc hayır murat eder
kimmi şerefsizin teki anlamadın mı daha :)))) yürüüüüü o adamlarada dil uzatma çarpılırsaın bak biz en azından dil uzatmıyoruz serefsiz

site yöneticileri sizi

site yöneticileri sizi uyarıyorum bu yazıları derhal kaldırın yoksa başınıza büyük bir sorun açılacak....

s.a efendim bunları boş

s.a efendim bunları boş verin ebu cehiller ölmedi bu gün de var onlar yer yüzünde onlar için büyük bir bir azab var onlar ölüp boşluğamı gideceklerini sanıyorlar allah hidayet versin ne buyuruyor allah c.c ben bir takım kafirleri cehennemde yansın diye yarattım sen dinimize saldıranlara allah azze ve celle nin sözleri ile karşılık ver onlar müsliman görünürler ama apaçık kafirdirler s.a saygılar...

allah hepimizi ıslah etsin

allah hepimizi ıslah etsin

durun bu yazıları yazarken

durun bu yazıları yazarken kaldırımdamı geziyorsunuz yoksa gökten habermi aldınız sizler ne peygamberin yolundasınız nede sahabikiramın evet doğru söyleyeni 9999 köyden kovarlar bir daha bu e..e..l..ği
yapmayın

mrb bende aranıza katılmak

mrb bende aranıza katılmak istiyorum nasıl irtibat kurabılırım sizle acaba

Size cevap veren oldu mu

Size cevap veren oldu mu bilmiyorum, demek istediğim elhamdülillah siz kelime-i tevhidi söylediniz müslümansınız bu sebeple katılmış oldunuz zaten, din mesuliyyetini hissetmeniz Allah'ın yanında çok kıymetli, kim bilir ne kadar kişinin hidayetine Allah sizi sebep yapacak. Mescidi selamın yerini biliyorsunuzdur, hatta sizin caminizden gelenler de oluyordur oluyorsa onlarla beraber olmuyorsa kendiniz gelebilirsiniz, her perşembe yatsıdan sonra istanbul geneli beyan-sohbet oluyor gelenler geceyi orada geçiriyor(isteyenler), yine hazır olanlar oradan türkiye içi-dışı 4 ay ve 40 gün Allah'ın dini için çıkıyorlar, kimileri de 3 gün yakın bölgelere gidiyorlar din için, size bu hafta en azından yatsıdan sonraki sohbete gelmenizi tavsiye ediyorum.

teblig

tebligciler hakkında bukadar şey yazdınız isminizi yazmayı unuttunuz galiba.siz kimsiniz.bir cemaat hakkında bukadar acımasız fitneci,sapık,mezhepsiz diyebilme yetkisini hangi kimliginiz size veriyor.siz ehlisünnetten misiniz herhangi bir mezhebe baglımısınız.sahi siz kimsiniz.

Bu cemaat Türkiyede iyice yaylmaya başladı.

Özellikle bu cemaatin Güney Afrika'da Mevlid kandilinde mevlid okuyan cemaate saldırıp kan dökdüklerini belgeleriyle ıspatlayabilirim.
Yusuf Kandehlevi denen zevat bu cemaatin önderlerindendir. Kendisi Mezhepsiz bir yazardır. Sahabeye dil uzatmakta, sahih hadisi bile ayırt etmekten aciz biridir.
Türkiyede maalesef kitapları çokça vardır. Bunlar Afrika İslam toplumlarına tasavvufi bir ekol olarak girmişler, sonra tasavvuf dostu, sonra tarafsız, sonra da Hak Yol ayaklarına yatıp en sonunda iktidarlara nüfuz edip Selefi dili ve kafasıyla milletler içinde fitne çıkarmaya başlamışlardır.
Türkiye'de Kayseri gibi ta Anadolunun içlerine kadar yayılmışlar. Denk geldim,Hayret ettim...
Filistinde de çok yaygınlar. Tarafsızlık adı altında onca kafir zulmüne kıllarını kıpırdatıkları yok.

Allah her şeye kadirdir.

bu adamlardan bizim

bu adamlardan bizim camimizdede çok sayıda var. fazail Amal isimli bir hadis kitabından okuma yaparlar. her akşam namazından sonra hadis okur bunlar. gayet zarif yumuşak huylu, ikram severdir. meclislerinde siyaset konuşulmaz,tasavvuf tarikat konuşulmaz. sadece ALLAH cc,Muhammed sav ve Sahabe den konuşurlar.tek dertleri bir kişi daha fazladan camiye gelsindir. bu yüzden dolaşma yaparlar. millete hayatın kısa olduğunu, asıl hayatın ahiret olduğunu ve Allah cc.'a kulluk yapmak gerektiğini anlatırlar. sen bu adamları tanımayanları kandırırsın. ama beni kandıramazsın!!!! çünkü ben bu adamları tanıyorum. sen ALLAH cc.'a bu iftiralarından dolayı nasıl hesap vereceksin onu düşün!!!

Bu cemaat Türkiyede iyice yaylmaya başladı.

hamd olsun bahs ettiginiz cemaatden biride benim . yaklaşık 17 senedir bu çalışmanın içindeyim . ne sahabeye ne bir islam alimine laf eden biri degiliz . nede bu çalışmayı başlatan büyüklerimiz bahs ettiginiz mezhebsizlerden falanlardan degidir . mevlana yusufda ilyasa da henefi mezhebine göre amel ederler di . ama biz kimse ile ihtilafı olan konular konuşmayız kimin mezhebi nedir kavmi nedir tarikati nedir karışmayız . biz sadece islamın ortak noktaları için çalışırız . derdimizde önce kendimizi müslümanlaştırmakdır . AMMA BİZ HAMD OLSUN ALLAH DAN CC BAŞKASINA TAZİM ETMEYİZ EL ETEK ÖPMEYİZ KİMSENİN YALAKASI DEGİLİZ EHLİ BİDAT DEGİLİZ . SADECE AMA SADECE MUHAMMEDİN AS VE ASHABININ YOLUNDA GİDERİZ . BUNLAR BİZİ SAPIKMI YAPTI ?

teblig cemaati

s.a...bir cemaat hakkında o kadar şeyler söylediniz ki şaşırdım kaldım.sapık ,mezhepsiz,kan dökücü,fitneci.bu suçlamaları yaparken hangi kimlikle yaptıgınızı sanırım unuttunuz siz kimsiniz müslüman mısınız mezhebiniz varmı.yada yetkiniz varmı .güney afrikada kan döküp fitne çıkarmalarını ispatlayınız.hayatüs sahabenin yazarı olan muhammed yusuf kandehlevimi sahabeye dil uzatan zattır.kuzum sen kimsin kimligini bir açıklasanda öyle konussak.

müslüman müslümanın

müslüman müslümanın kardeşidir ......
bu nasıl bir üslup....
Anladığınızla bu kadar mı amel ediyorsunuz......

Yeni yorum gönder

Bu alanın içeriği gizli tutulacak ve açıkta gösterilmeyecektir.
  • Allowed HTML tags: <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd><b><img>
  • Satır ve paragraflar otomatik olarak bölünürler.
  • Web sayfası ve e-posta adresleri otomatik olarak bağlantıya çevrilir.

Biçimleme seçenekleri hakkında daha fazla bilgi

DOĞRULAMA
This question is for testing whether you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.
Image CAPTCHA
Resimde gördüğün harfleri sırayla yaz
Google
 

Anket

Sinema ve dizilerin islami yaklaşımını nasıl buluyorsunuz?:

Sünnet . islam . iman . Kur'an-ı Kerim . kıyamet alametleri . Din ve Inanc . Ehli Sünnet . Mehdi . Hadis . Dört incil . Mezhep . cennet . Hıristiyanlık . eshab-ı kiram . tevhid . iman esasları . cinler . Hıristiyanlar . mezhepsizler . cehennem . küfür . ehli sünnet alimleri . ehli sünnet itikadı . mezhepler . amel . isa'nın gökten inmesi . Mehdi'nin çıkış alametleri . ahir zaman . din tahripçileri . eshaba dil uzatmak . islam düşmanları . mezhepsizlik . islam alimleri . incillerdeki çelişkiler . peygamberler . cennetlikler . mümin . sapık fırkalar . hak mezhepler . eshabı kötülemek . eshabı kiramı sevmek . kader . Sinoptik inciller . Hz. isa'nın mucizeleri . mezhebe uymak . eshabı hayırla anmak . Allah'ın sıfatları . Kitab-ı Mukaddes . Hıristiyan inancı . inanç . incil . vehhabilik . ehli sünnet vel cemaat . hadisi şerifler . Yeni Ahid . Muharref inciller . cin . ahiret günü . Müminler . eshabı kiramın üstünlükleri . peygamberimiz . Hıristiyan dünyası . vaaz ve nasihatleri . çarmıha gerilmesi olayı . Kuran ayetleri . Mehdi’nin ortaya çıkışı . islam'ın hakimiyeti . PKK . Ermeni Sorunu . din düşmanları . şirk . ilim . ehli sünnet yolu . Kuran . kadere iman . Yahudiler . tahrifat . Yuhanna incili . Allah'a iman . Misyonerler . mirac . ashaba muhabbet . ashab . müslümanlık . mezhep imamları . itikad . Hz. isa'nın sözleri . hadisler . iman etmek . Ehli sünnet mezhebi . irade . kıyamet günü . hesap günü . kaza . hayırlı amel . Tutku filmi . insanların hayırlısı . eshabı kiramın fazileti .

Son yorumlar